สวัสดีครับ ตอนนี้ก็รายงานตัวซะหน่อย

ตอนนี้อยู่ที่ อเมริกาแล้วเด้อ อย่าคิดว่าคงจะเก่งภาษาอังกฤษล่ะซิท่า

ไม่เลย ที่มานี่เพื่อที่จะฝึกภาษาอังกฤษโดยเฉพาะ ไม่ใช่เพราะว่าเก่งเลยมา

ห่วยแตกซะไม่มีล่ะ

เอาเถอะ แค่จะมาบอกว่าตอนนี้ผมอยู่ที่อเมริกาแล้วนะ

จะเขียนที่อยู่ให้แล้วกัน

600 NW 9th St McMinnville Orego

zip code .... เอาไว้ก่อน แหะๆ

รู้สึกเสียใจมากเลยนะที่มาที่นี่น่ะ

มาที่นี่มันก็ดีอย่าง คือว่าจะได้ฝึกภาษา แล้วก็ฝึกอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย

แต่ว่ามันทำให้ต้องห่างไกลกับเพืื่่อน อย่าคิดว่าก็หาที่นี่ซะซิ

เพราะว่า ลองคิดดูนะให้คุณเจอเพื่อนใหม่ กับอยู่กับเพื่อนเก่า

อันไหนคุณจะมีความสุขมากกว่ากันล่ะ ถ้าเลือกเพื่อนใหม่ล่ะก็

บอกมาเลย จะตัดออกจากรายชื่อซะ เพราะว่าถือว่าประชด

เพื่อนใหม่ที่ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะพูดอะไรดี คนละภาษา

คิดเรอะว่ามันจะมีความสุขมากกว่า อยู่กับเพื่อนซี้ คุยกันรู้เรื่อง คุยได้ทุกเรื่อง แล้วก็เฮฮาปาร์ตี้กับมันได้เต็มที่ไม่ต้องอาย

ห๊ะ คิดว่าไง!!

แล้วที่เสียใจเนี่ย เพราะว่าไม่ใช่ว่ากลับไปแล้วจะได้เจอพวกนี้อีก ตอนเนี้ยม6กลับไปเพื่อนมันก็เข้ามหาลัยกันแล้ว แล้วก็ขอบอกไว้อย่างนะ

ผมไม่ใช่พวกที่เห็นเพื่อนเป็นเครื่องมือ "ถ้าเพื่อนเข้ามหาลัยแล้วเราจะเข้ามหาลัยนั้น จะได้ไปอยู่กับไอ้นั่นได้ ให้ไอ้นั่นบอกแนวข้อสอบให้ หรือออะไรอีกหลายๆอย่าง" นั่นไม่ใช่ผม

มันอาจจะมีบ้าง แต่ไม่เห็นเพื่อนเป็นเครื่องมือเด็ดขาด เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมคือ เพื่อน!! ตอนสมัครมาต่างประเทศ เค้าให้ติดรูปสิ่งที่สำคัญสำหรับตัวเรา ผมยังเอารูปเพื่อนมาใส่เลย 

แต่ผมรู้ ว่าผมก็คงบ้าไปเองแหละ เพื่อนมันก็คงเห็นผมเป็นเครื่องมือเหมือนกัน มันคงไม่ได้คิดแบบที่ผมคิดหรอก

เอาล่ะ กลับมาเรื่องเดิม ผมกลับไปเนี่ยก็ต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง ไม่ได้เรียนกับรุ่นเพื่อนแล้ว แล้วแบบเนี้ย จะไม่ให้เสียใจได้ไง

ให้เลือกเพื่อนกับอนาคต ผมเลือกเพื่อนอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

ถ้าเลือกอนาคต จะได้ความรู้ เอาไว้ใช้ในอนาคตได้

แต่ถ้าเลือกเพืื่อน ก็จะได้เพื่อน แต่ว่าไม่รู้ว่าอนาคตเพื่อนมันคบเราอยู่มั้ย

ยังไงผมก็จะเลือกเพื่อน ถ้าเพื่อนมันทิ้งเรา ก็ถือว่าเราทำบุญมาน้อย เรามันโชคไม่ดีเองที่คบกับมัน แต่อย่างน้อย ผมก็ยังเคยมีเพื่อน

ขอบคุณที่อ่าน ผมแค่อยากจะระบายความในใจเท่านั้น